Met een motorboot de Moezel af
Frankrijk kennen we, de Moezel is ons ook niet vreemd, maar van Sierck-les-Bains hadden we nog nooit gehoord.
Dat is ook niet zo gek, want het is een klein onopvallend stadje. Met een prachtig kasteel, dat wel en ook uniek gelegen, want praktisch op het drielandenpunt, Frankrijk-Luxemburg-Duitsland. Dat we er naar toe zijn gegaan, kwam doordat we hier ons schip voor een week konden ophalen en het dus het startpunt was van een heerlijke tocht over een prachtige Moezel.
In Sierck-les-Bains is de nieuwste basis van motorbootverhuurder Kuhnle-Tours gevestigd. Dit Duitse bedrijf is actief in Duitsland, Polen en Frankrijk. De vloot bestaat uit van oorsprong Nederlandse Vetusboten en motorjachten van het type Kormoran. De laatste zijn er in verschillende maten en soorten en door Kuhnle-Tours zelf voor de verhuur ontwikkeld en gebouwd. Het zijn een soort retro-boten, waarin zowel elementen van een robuuste sleper als een kleine binnenvaarder zijn terug te vinden. Van staal gebouwd, hufterproof en superfunctioneel.
Wij hadden de beschikking over het kleinste type Kormoran, 9,50 meter lang, bijna 4 meter breed en voorzien van een ruime tweepersoons slaapcabine, een toilet met douche en een stuurhuis met daarin een ruime zithoek en een keukentje. Sturen kan zowel in deze ruimte als bovenop het achterdek.
Vanuit Sierck kun je al naar gelang de beschikbare tijd verschillende routes kiezen. Heb je twee weken tot je beschikking dan is een rondje stroomafwaarts tot bij Trier en vandaar via de prachtige Saar terug een geweldige tocht . Heb je naar een week zoals wij, dan kun je eerst stroomopwaarts naar het zuiden richting Reims en Nancy of voor de liefhebbers van rust en stilte, stroomafwaarts naar Trier. Wij kozen voor het laatste.
De Moezel is gekanaliseerd, wat betekent dat je er al varende regelmatig sluizen tegenkomt. Deze sluizen zijn flink van afmetingen, maar dat zijn de vrachtschepen die er doorheen moeten ook. Vaak passen die schepen er in de breedte net in en blijft er in de lengte ook niet zo heel veel ruimte over. Bij het passeren van een sluis moet je dus een beetje geluk hebben, want het kan zo maar gebeuren dat je een paar schuttingen moet wachten voor je er in mag. Over het algemeen schutten ze niet voor plezierjachten die alleen varen. We kwamen dan ook regelmatig jachten tegen die in konvooi voeren. Voor groepjes van drie of meer schepen schut men namelijk wel apart.
De eerste sluis vanaf Sierck stroomafwaarts was die bij het plaatsje Schengen. Zonder het gelijknamige EU-verdrag zouden we er nog nooit van hebben gehoord, want het stelt weinig voor. Afmeren konden we ook niet. Wij zijn daarom doorgevaren naar Schwebsange zo’n vier kilometer verderop, waar een heuse jachthaven ligt. De weinige jachthavens aan de Moezel zijn goed uitgerust en het havenpersoneel is erg vriendelijk. Schwebsange ligt trouwens al in Luxemburg, maar met de Duitse taal kun je er prima uit de voeten.
Vanaf hier wordt de Moezel erg landelijk, met maar weinig bebouwing langs de oevers. Het heuvellandschap loopt tot aan de waterrand door en de hellingen zijn bezaaid met druivenstruiken voor de lokale wijnbouw. Langs de oevers zien we regelmatig campings en er wordt behoorlijk fanatiek gefietst.
Onze volgende stop is het plaatsje Wasserbillig, eveneens aan de Luxemburgse kant. De jachthaven hier is niet veel meer dan een houden steiger langszij een oud binnenschip, maar er zijn douches en er is elektriciteit. Wasserbillig is bovendien een leuk, toeristisch plaatsje, met restaurantjes en terrasjes langs de kade. Ook hier zijn de mensen weer uitermate vriendelijk.
Na een goede nachtrust zetten we koers richting Trier, want we willen deze historische stad graag bezoeken. Trier zelf heeft geen goede ligplaatsen, maar het plaatsje Konz even ervoor wel. Daar is een prachtige jachthaven, van alle gemakken voorzien en met een treinstation op nog geen 200 meter lopen afstand. We besluiten hier naar toe te gaan. De volgende dag brengt de trein ons in minder dan 15 minuten in het hart van Trier. We lopen naar het plein met de beroemde Porte Negro, de zwarte poort, een overblijfsel uit de tijd dat Trier nog een Romeinse nederzetting was.
Hier boeken we een rondtour met de bus. Dat doen we in een nieuwe stad bijna altijd, want voor ons is het dé manier om in een korte tijd veel indrukken van een stad op te doen. Na de bustoer pakken we een terras voor de lunch en dolen daarna nog een tijdje door het historische centrum. Daarbij valt wel op hoeveel toeristen er op de stad afkomen. Tegen de avond nemen we moe, maar voldaan de trein terug naar Konz.
We zijn nu vier dagen onderweg, wat betekent dat we nog twee dagen hebben om stroomopwaarts naar Sierck-les-Bains terug te varen. Voor alle zekerheid besluiten we daarom de volgende dag vroeg te vertrekken en in één ruk naar Wasserbillig door te varen. Dat blijkt prima te doen en ondanks een aantal sluizen, meren we rond vier uur in de jachthaven af. Hier douchen we eens lekker lang en trakteren onszelf vervolgens op bratwurst met kartoffeln op het terras van het havenrestaurant.
De volgende dag hoeven we maar drie uurtjes te varen om in Sierck terug te komen. We zijn daar dan ook al rond lunchtijd, wat ons de gelegenheid geeft het kasteel hier te bezoeken en daarna de boot schoon te maken, zodat we de volgende morgen niet al te vroeg op hoeven.
Dit weekje op de Moezel is ons zeer goed bevallen. Wat vooral opviel was de rust op het water. We kwamen nauwelijks andere plezierboten tegen en ook niet al teveel beroepsvaart. Wat er aan jachten – en trouwens ook aan beroepsvaart- was, bleek voor 80% Nederlands. We zijn echt een varend volkje! Leuk waren daardoor ook de contacten met medewatersporters in de jachthavens. Het is elke keer weer bijzonder, hoe makkelijk je tijdens dit soort trips contact legt en hoe open de mensen daarbij zijn. We hebben privéverhalen gehoord, die je in het dagelijkse leven misschien pas na maanden contact van iemand te horen krijgt.
De tocht is ons dus erg goed bevallen, ook door het heerlijke weer, dat we hadden en we zijn dan ook zeker van plan nog een keer terug te gaan. Dan gaan we wat langer, zodat we een echte rondtocht kunnen maken.
Ga voor meer informatie over het huren bij Kuhnle-Tours naar de site van de Nederlandse vertegenwoordiger in Roermond: www.keis.nl
In Sierck-les-Bains is de nieuwste basis van motorbootverhuurder Kuhnle-Tours gevestigd. Dit Duitse bedrijf is actief in Duitsland, Polen en Frankrijk. De vloot bestaat uit van oorsprong Nederlandse Vetusboten en motorjachten van het type Kormoran. De laatste zijn er in verschillende maten en soorten en door Kuhnle-Tours zelf voor de verhuur ontwikkeld en gebouwd. Het zijn een soort retro-boten, waarin zowel elementen van een robuuste sleper als een kleine binnenvaarder zijn terug te vinden. Van staal gebouwd, hufterproof en superfunctioneel.
Wij hadden de beschikking over het kleinste type Kormoran, 9,50 meter lang, bijna 4 meter breed en voorzien van een ruime tweepersoons slaapcabine, een toilet met douche en een stuurhuis met daarin een ruime zithoek en een keukentje. Sturen kan zowel in deze ruimte als bovenop het achterdek.
Vanuit Sierck kun je al naar gelang de beschikbare tijd verschillende routes kiezen. Heb je twee weken tot je beschikking dan is een rondje stroomafwaarts tot bij Trier en vandaar via de prachtige Saar terug een geweldige tocht . Heb je naar een week zoals wij, dan kun je eerst stroomopwaarts naar het zuiden richting Reims en Nancy of voor de liefhebbers van rust en stilte, stroomafwaarts naar Trier. Wij kozen voor het laatste.
De Moezel is gekanaliseerd, wat betekent dat je er al varende regelmatig sluizen tegenkomt. Deze sluizen zijn flink van afmetingen, maar dat zijn de vrachtschepen die er doorheen moeten ook. Vaak passen die schepen er in de breedte net in en blijft er in de lengte ook niet zo heel veel ruimte over. Bij het passeren van een sluis moet je dus een beetje geluk hebben, want het kan zo maar gebeuren dat je een paar schuttingen moet wachten voor je er in mag. Over het algemeen schutten ze niet voor plezierjachten die alleen varen. We kwamen dan ook regelmatig jachten tegen die in konvooi voeren. Voor groepjes van drie of meer schepen schut men namelijk wel apart.
De eerste sluis vanaf Sierck stroomafwaarts was die bij het plaatsje Schengen. Zonder het gelijknamige EU-verdrag zouden we er nog nooit van hebben gehoord, want het stelt weinig voor. Afmeren konden we ook niet. Wij zijn daarom doorgevaren naar Schwebsange zo’n vier kilometer verderop, waar een heuse jachthaven ligt. De weinige jachthavens aan de Moezel zijn goed uitgerust en het havenpersoneel is erg vriendelijk. Schwebsange ligt trouwens al in Luxemburg, maar met de Duitse taal kun je er prima uit de voeten.
Vanaf hier wordt de Moezel erg landelijk, met maar weinig bebouwing langs de oevers. Het heuvellandschap loopt tot aan de waterrand door en de hellingen zijn bezaaid met druivenstruiken voor de lokale wijnbouw. Langs de oevers zien we regelmatig campings en er wordt behoorlijk fanatiek gefietst.
Onze volgende stop is het plaatsje Wasserbillig, eveneens aan de Luxemburgse kant. De jachthaven hier is niet veel meer dan een houden steiger langszij een oud binnenschip, maar er zijn douches en er is elektriciteit. Wasserbillig is bovendien een leuk, toeristisch plaatsje, met restaurantjes en terrasjes langs de kade. Ook hier zijn de mensen weer uitermate vriendelijk.
Na een goede nachtrust zetten we koers richting Trier, want we willen deze historische stad graag bezoeken. Trier zelf heeft geen goede ligplaatsen, maar het plaatsje Konz even ervoor wel. Daar is een prachtige jachthaven, van alle gemakken voorzien en met een treinstation op nog geen 200 meter lopen afstand. We besluiten hier naar toe te gaan. De volgende dag brengt de trein ons in minder dan 15 minuten in het hart van Trier. We lopen naar het plein met de beroemde Porte Negro, de zwarte poort, een overblijfsel uit de tijd dat Trier nog een Romeinse nederzetting was.
Hier boeken we een rondtour met de bus. Dat doen we in een nieuwe stad bijna altijd, want voor ons is het dé manier om in een korte tijd veel indrukken van een stad op te doen. Na de bustoer pakken we een terras voor de lunch en dolen daarna nog een tijdje door het historische centrum. Daarbij valt wel op hoeveel toeristen er op de stad afkomen. Tegen de avond nemen we moe, maar voldaan de trein terug naar Konz.
We zijn nu vier dagen onderweg, wat betekent dat we nog twee dagen hebben om stroomopwaarts naar Sierck-les-Bains terug te varen. Voor alle zekerheid besluiten we daarom de volgende dag vroeg te vertrekken en in één ruk naar Wasserbillig door te varen. Dat blijkt prima te doen en ondanks een aantal sluizen, meren we rond vier uur in de jachthaven af. Hier douchen we eens lekker lang en trakteren onszelf vervolgens op bratwurst met kartoffeln op het terras van het havenrestaurant.
De volgende dag hoeven we maar drie uurtjes te varen om in Sierck terug te komen. We zijn daar dan ook al rond lunchtijd, wat ons de gelegenheid geeft het kasteel hier te bezoeken en daarna de boot schoon te maken, zodat we de volgende morgen niet al te vroeg op hoeven.
Dit weekje op de Moezel is ons zeer goed bevallen. Wat vooral opviel was de rust op het water. We kwamen nauwelijks andere plezierboten tegen en ook niet al teveel beroepsvaart. Wat er aan jachten – en trouwens ook aan beroepsvaart- was, bleek voor 80% Nederlands. We zijn echt een varend volkje! Leuk waren daardoor ook de contacten met medewatersporters in de jachthavens. Het is elke keer weer bijzonder, hoe makkelijk je tijdens dit soort trips contact legt en hoe open de mensen daarbij zijn. We hebben privéverhalen gehoord, die je in het dagelijkse leven misschien pas na maanden contact van iemand te horen krijgt.
De tocht is ons dus erg goed bevallen, ook door het heerlijke weer, dat we hadden en we zijn dan ook zeker van plan nog een keer terug te gaan. Dan gaan we wat langer, zodat we een echte rondtocht kunnen maken.
Ga voor meer informatie over het huren bij Kuhnle-Tours naar de site van de Nederlandse vertegenwoordiger in Roermond: www.keis.nl
